آیسلند، با طبیعت خیرهکننده و جاذبههای گردشگری منحصر به فرد، یک مقصد حتماً برای هر سفرنامه است. در این مقاله در مجله گردشگری سپنتا، بهترین جاذبههای دیدنی شهر ریکیاویک را بررسی میکنیم تا سفر شما به این سرزمین فراموشنشدنی شود. با ما تا انتها همراه باشید.
کلیسای Hallgrimskirkja: نماد مدرن ایسلند
کلیسای Hallgrimskirkja، قلب شهر ریکیاویک، با ارتفاع ۷۵ متر، بزرگترین کلیسای ایسلند و یکی از بلندترین ساختمانهاست. طراحی مدرن این کلیسا بازدیدکنندگان را به دنیای کوهها، صخرهها و یخچالهای ایسلند میکشاند. ساخت این کلیسا در سال ۱۹۴۵ آغاز شده و تا سال ۱۹۸۶ ادامه یافت. این کلیسا یکی از مهمترین جاذبه های گردشگری ایسلند به حساب می آید که گردشگران زیادی سالانه از این کلیسا بازدید میکنند.
موزه ساگا: نورسها و تاریخ ایسلند
در موزه ساگا، بازدیدکنندگان اطلاعات بیشتری درباره نورسها – وایکینگهایی که در قرن نهم و دهم به سواحل شمالی اروپا حمله کردند – و نقش این جنگندههای نه چندان صلحطلب در تاریخ ایسلند میآموزند. در این موزه، مجسمههای مومی از این انسانهای خشن به نمایش گذاشته میشود که نحوه زندگی آنها را نشان میدهد. در کنار این افراد، مردمان عادی که به کارهای روزانهشان میپردازند نیز دیده میشوند.
برای اطلاع از بهترین زمان سفر به ایسلند می توانید مقاله مربوطه را در وبسایت مجله گردشگری سپنتا مطالعه نمایید.
خیابان Laugavegur: خرید و لذت
خیابان Laugavegur یکی از خیابانهای قدیمی و مهم شهر ریکیاویک است که به معنای “مسیر شستشو” نامیده شده است. این خیابان در مرکز شهر قرار گرفته و پر از فروشگاهها و رستورانهای ارگینال و گرانقیمت است. این خیابان همچنین محل برخی از بهترین رستورانها و فروشگاههای این شهر است.
تندیس سولفار: خورشید مسافر ریکیاویک
تندیس سولفار یا خورشید مسافر در جاده Saebraut Road در ساحل اطلس واقع شده و به مناسبت دویستمین سالگرد شهر ریکیاویک در سال ۱۹۹۰ ساخته شد. این مجسمه به افتخار اولین ساکنین این سرزمین ساخته شده و نمادی از راهنمایی خورشید در رسیدن به این دیار است.
علاوه بر مقاله جاذبه های گردشگری ریکیاویک ، پیشنهاد میکنیم مقاله جاذبه های گردشگری دوبلین ، جاذبه های گردشگری آمستردام ، جاذبه های گردشگری لندن را نیز مطالعه نمایید
موزه ملی ایسلند: سفر در تاریخ و فرهنگ
موزه ملی ایسلند از زمان سکونت وایکینگها تا به امروز تاریخ این کشور را نشان میدهد. این موزه در سال ۱۸۶۳ تأسیس شده و شیشه، شمشیر و سایر اشیاء باستانی از گذشته را به نمایش میگذارد. مجسمههای برنزی از خدایان نورس ها نیز در این موزه قرار دارند.
موزه فضای باز آربائر: سفر به گذشته
موزه فضای باز آربائر بهترین مکان برای آشنایی با زندگی گذشته بومیان ریکیاویک است. این موزه از سال ۱۹۵۷ آغاز به کار کرد و بیست ساختمان از مرکز شهر به اینجا منتقل شدند تا تاریخ زندگی مردمان شهر در گذشته روایت شود.
موزه ۲+-۸۷۱: سرگرمی با تاریخ
یکی از جاهای جالب ریکیاویک، موزه ۲+-۸۷۱ یا موزه شهر ریکیاویک است. این موزه به نمایشگاهی از تبدیل شهر به یک مسکونی از سال ۸۷۱ پیش از میلاد تا ۱۰۰۰ پس از میلاد اختصاص دارد. این نمایشگاه بر روی یک سالن تاکید دارد که از سال ۹۱۰ تا ۱۰۰۰ مسکونی بوده و یکی از قدیمیترین ساختارهای دست بشر در ایسلند است. این دیوار در سال ۲۰۰۱ کشف شد و تاریخ باستانپژوهان را به دنیای گذشته ایسلندی میکشاند.
آمفی تئاتر و سالن کنسرت پرلان
پرلان یا مروارید، یکی از نمادهای بارز و مهم شهر ریکیاویک است. این ساختمان دایرهای در بالای تپهای قرار دارد که در گذشته به عنوان محل ذخیرهآب گرم خدمت میکرد. پرلان نه تنها یک آمفیتئاتر بلکه یک سالن کنسرت هم در اختیار دارد. در طبقه اول، نمایشگاههایی برگزار میشود و در طبقه چهارم، عرشه تماشاگران با تلسکوپهایی که توضیحاتی به پنج زبان مختلف ارائه میدهند، فراهم شده است. در همین طبقه، فروشگاهها نیز مشغول به خدمت هستند. رستوران معروف و محبوب شهر نیز در طبقه پنجم این ساختمان زیبا قرار دارد.
سالن کنسرت هارپا: خیرهکننده در زیبایی
هر سال، سالن کنسرت هارپا به عنوان یکی از جاذبههای پربازدید ایسلند جلوه میکند. این سالن، مرکز کنفرانس و سالن کنسرت شهر ریکیاویک است که با معماری چشمگیر و خارقالعادهاش معروف است. از پنلهای شیشهای در رنگهای مختلف تشکیل شده، این ساختمان به عنوان یکی از نمادهای مهم شهر شناخته میشود.
علاوه بر مقاله جاذبه های گردشگری ریکیاویک ، پیشنهاد میکنیم مقاله جاذبه های گردشگری پاریس و جاذبه های گردشگری برلین را نیز مطالعه نمایید
خانه آتشفشان
در فهرست بهترین دیدنیهای ریکیاویک به خانه آتشفشان میرسیم. این کشور دارای ۲۰۰ آتشفشان است که هر سه تا پنج سال یکبار فوران میکنند. خانه آتشفشان بهترین مکان برای دریافت اطلاعات درباره این فعالیت طبیعی زمین است. در اینجا نمایشگاهی درباره تاریخ جغرافیایی کشور و کلکسیونی از مواد معدنی کشف شده در آن به نمایش گذاشته میشود. بر خلاف سایر موزهها که اجازه دستزدن به اشیا را نمیدهند، در این موزه بازدیدکنندگان میتوانند اشیاء کشف شده آتشفشانی را لمس کنند. همچنین در سینمای این موزه، میتوانید فیلمهای مستند درباره فورانهای آتشفشانی تماشا کنید.
سخن پایانی
خوب است بدانید شهر ریکیاویک بزرگترین شهر ایسلند در جنوب غربی این کشور میباشد. اینجا شمالیترین شهر اروپا هم لقب دارد که با آب و هوای سرد و مرطوب نزدیک به قطب شمال، ۱۰ ماه از سال در آن شاهد یخبندان و بارشهای سنگین هستیم. حال که با بهترین جاهای دیدنی ریکیاویک و جاذبههای گردشگری ایسلند آشنا شدید، در بخش نظرات، تجربیات و سوالات خود را کامنت کنید.
عاطفه کیانی
دبیر بخش مستندنگاری سفر و فرهنگ | عکاس، نویسنده و پژوهشگر گردشگری
سفر، زبان مادری من است؛ زبانی که نه با کلمات، که با نگاه آموختم و با لنز روایتش میکنم.
من عاطفه کیانی هستم، جغرافیدانی که سرنوشتم نه در نقشههای کاغذی، که در جادههای ناپیدای سفر رقم خورد. فارغالتحصیل رشته جغرافیای طبیعی از دانشگاه تهران با گرایش ژئومورفولوژی، اما همیشه میدانستم که جغرافیا برایم تنها مطالعهی اشکال زمین نیست، بلکه کشف رابطهی عمیق انسان با محیطی است که در آن زیست میکند.
مسیر حرفهای: از دانش جغرافیا تا هنر روایت سفر
آغاز رسمی فعالیت حرفهای من به سال ۱۳۹۶ بازمیگردد، زمانی که با یک دوربین ساده و دفترچهای پر از رویا، نخستین وبلاگ سفر شخصیام را با عنوان “نقشههای گمشده” راهاندازی کردم. در آن سالها، وبلاگنویسی سفر در ایران هنوز در ابتدای راه بود و من از معدود زنانی بودم که به تنهایی سفر میکردم و تجربیاتم را به شکلی مستقل و صادقانه به اشتراک میگذاشتم.
دوران وبلاگنویسی برایم مدرسهای تمامعیار بود: آموختم چگونه یک چشمانداز طبیعی را نه فقط به عنوان صحنهای زیبا، بلکه به مثابه بایگانی تاریخ زمینشناسی بخوانم؛ یاد گرفتم که هر مسیر کوهستانی داستان شکلگیری خود را دارد و هر درهای روایتی از آب و زمان را در خود نهفته است. این دوره سه ساله، بیش از ۵۰ سفر میدانی در سراسر ایران را شامل میشد که حاصل آن مجموعهای غنی از عکسها، یادداشتها و مشاهدات مردمشناختی بود.
دوره خبرنگاری آزاد: پیوند تخصص و هنر
از سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۱، به عنوان خبرنگار آزاد با چندین مجلهی معتبر گردشگری و طبیعتگردی همکاری کردم. این فرصت، پنجرههای جدیدی به رویم گشود:
-
گزارشهای میدانی از مناطق کمتردیدهشدهی ایران مانند تالابهای آذربایجان غربی، غارهای استان کرمان، و جوامع عشایری زاگرس
-
تولید محتوای تخصصی در زمینه گردشگری پایدار و اکوتوریسم
-
همکاری در پروژههای مستندسازی میراث طبیعی ایران
-
برگزاری کارگاههای عکاسی سفر و روزنامهنگاری میدانی
در این دوره بود که سبک منحصربهفردم در تلفیق دانش جغرافیایی با روایتگری هنری شکل گرفت. من به دنبال ثبت “مکان” صرف نبودم، بلکه میخواستم “حس مکان” را منتقل کنم—آن انرژی نامرئی که یک مکان را از نقطهای جغرافیایی به فضایی معنادار تبدیل میکند.
دبیری مستندنگاری سفر و فرهنگ: مسئولیتی مقدس
از مهرماه ۱۴۰۱، به عنوان دبیر بخش مستندنگاری سفر و فرهنگ در یکی از معتبرترین مجلات گردشگری ایران مشغول به کار شدم. در این نقش، مأموریتی فراتر از تولید محتوا بر عهده دارم:
۱. طراحی و نظارت بر پروژههای مستندسازی جامع:
-
پروژه “حافظهی زمین”: مستندسازی مناظر طبیعی در معرض خطر ایران
-
پروژه “آواهای فراموششده”: ثبت موسیقیها و زبانهای محلی درحال فراموشی
-
پروژه “راههای تاریخی”: بازشناسی و مستندسازی مسیرهای کاروانروی تاریخی
۲. پرورش نسل جدید مستندنگاران سفر:
طراحی و تدریس در دورههای آموزشی تخصصی برای عکاسان و نویسندگان جوان گردشگری
۳. ایجاد استانداردهای اخلاقی در مستندنگاری:
تدوین چارچوبهای اخلاقی برای عکاسی و گزارشنگاری از جوامع محلی با حفظ کرامت و حریم خصوصی افراد
۴. پژوهشهای میانرشتهای:
ترکیب روشهای پژوهش جغرافیایی، مردمشناسی و هنرهای دیداری برای خلق آثاری عمیق و چندلایه
فلسفهی کاری من
“مستندنگاری برایم ثبت واقعیت نیست؛ تفسیر لایههای پنهان واقعیت است.”
من به سه اصل پایبندم:
۱. اصالت در نگاه: هر مکان را از دریچهای منحصربهفرد میبینم و از کلیشهها پرهیز میکنم.
۲. احترام به سوژه: چه انسان باشد، چه طبیعت—همواره با تواضع نزدیک میشوم و با سپاس دور میشوم.
۳. تلفیق دانش و احساس: اطلاعات جغرافیایی و تاریخی را با ادراک حسی درهم میآمیزم تا مخاطب نه فقط بداند، بلکه حس کند.