بنر سپنتا

دره نی‌گاه لرستان؛ بهشتی گمشده در دل اشترانکوه با رودی خروشان از جنس زمرد

به گزارش سلامت نیوز، اگر به دنبال تجربه‌ای ناب از طبیعت‌گردی در دل بکری دست‌نخورده و آمیخته با هیجان هستید، دره نی‌گاه (نگار) در شهرستان دورود استان لرستان، مقصدی رویایی برای روزهای گرم سال است. این دره شگفت‌انگیز که در منطقه حفاظت‌شده اشترانکوه و در مسیر رسیدن به دریاچه افسانه‌ای گهر قرار دارد، با دیواره‌های سنگی بلند، رودخانه خروشان سفیدآب و آبشارهای مرتفع، جلوهایی از زیبایی را به نمایش می‌گذارد که هر بیننده‌ای را مسحور خود می‌کند. با وجود این همه شکوه، دره نی‌گاه همچنان یکی از جاذبه‌های بکر و نسبتاً ناشناخته ایران است که بیشتر مورد توجه کوهنوردان حرفه‌ای و طبیعت‌گردان آگاه قرار گرفته است.

مسیر دسترسی؛ سفری پیاده در دل طبیعت بکر اشترانکوه

دسترسی به دره نی‌گاه تنها از طریق پیاده‌روی امکان‌پذیر است و همین ویژگی، آن را برای علاقه‌مندان به ماجراجویی به مقصدی خاص تبدیل کرده است. برای رسیدن به این دره، سه مسیر متفاوت وجود دارد که همگی از منطقه حفاظت‌شده اشترانکوه عبور می‌کنند. رایج‌ترین مسیر، از شهرستان دورود به سمت روستای تی آغاز می‌شود. با گذر از این دره سرسبز و تماشایی، در نهایت می‌توان به دریاچه نیلگون و فیروزه‌ای گهر، یکی از زیباترین دریاچه‌های کوهستانی ایران، رسید. در طول مسیر، پوشش گیاهی متنوعی شامل درختان بنه، بلوط و درختچه‌های مختص کوه‌های زاگرس، فضایی رویایی را خلق کرده‌اند.

رود سفیدآب؛ رگ حیات دره‌ای به طول بیست کیلومتر

دره نی‌گاه با طولی حدود بیست کیلومتر، یکی از طولانی‌ترین و چشمگیرترین دره‌های منطقه به شمار می‌رود. رودخانه خروشان سفیدآب که از دریاچه گهر سرچشمه می‌گیرد، از میان این دره عبور کرده و با طراوت و سرسبزی وصف‌ناپذیری به آن می‌بخشد. این رودخانه که از فاصله شش کیلومتری دریاچه گهر شروع به جریان می‌یابد، در طول مسیر خود با پیوستن رودخانه‌های دره‌گردو و خرس، پرآب‌تر و خروشان‌تر می‌شود. تلفیق آب زلال و زمردین رودخانه با صخره‌های بلند و دیواره‌های سنگی که با برش‌هایی طبیعی و شگفت‌انگیز شکل گرفته‌اند، منظره‌ای خلق کرده که در کمتر جایی از ایران می‌توان نظیر آن را یافت.

آبشارهای بلند؛ نگین‌های درخشان بر تن صخره‌ها

یکی از شگفتی‌های دره نی‌گاه که بر جذابیت آن می‌افزاید، وجود آبشارهای متعدد و گاه بسیار مرتفع در قسمت‌های مختلف آن است. این آبشارها که از فراز صخره‌های بلند اطراف دره سرازیر می‌شوند، مناظری تماشایی و به یادماندنی را خلق می‌کنند. طول برخی از این آبشارها به چند صد متر می‌رسد و ریزش مداوم آن‌ها بر روی سنگ‌ها و صخره‌ها، به همراه طنین صدای آب در دل دره، تجربه‌ای شنیداری و دیداری بی‌نظیر را برای بازدیدکنندگان رقم می‌زند. دیواره‌های این تنگه همچنین مأمن پرندگان بسیاری است که در فصل بهار با نغمه‌سرایی‌های خود، بر شکوه و زیبایی این مکان بکر می‌افزایند.

مجله گردشگری سپنتا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *